Przewodnik dla nauczyciela » Metodyka

Niezbędne do osiągnięcia dobrych wyników kształcenia są:

1.kompetencje nauczyciela, czyli gruntowne wykształcenie, znajomość metodyki, ciągłe samokształcenie i poszukiwanie nowych rozwiązań na lekcjach, przygotowanie się do lekcji.

2.umiejętność motywowania uczniów, ponieważ bez chęci do nauki nie można nauczyć niczego.

Są różne sposoby motywowania uczniów:

a) nauczyć młodzież robić notatki

b) prowadzić zajęcia warsztatowe, czyli dzielić na grupy lub pary współpracujące ze sobą

c) pokazywać korzyści z nauki na przyszłość

d) stosować różne metody nauczania

e) warto zakładać koła zainteresowań

f) nauczyć korzystania z biblioteki, słowników, encyklopedii, audycji radiowych i telewizji, gier komputerowych oraz zachęcić do obserwowania świata

g) nauczyć drogą ćwiczeń praktycznych wykorzystania wiedzy także poza szkołą

h) rozwinąć umiejętności logicznego myślenia poprzez nauczanie problemowe

i) uczyć samodzielnego myślenia uczniów

j) nauczyć aktywnej twórczej postawy (warunek konieczny to bezpieczna, dobra atmosfera)

k) uczyć wytrwałości , systematyczności, odpowiedzialności, podejmowania prób samooceny

l) tłumacz, że niepowodzenia i błędy to normalny etap na drodze do doskonalenia się

m) ważne jest akceptowanie przez ucznia kryteriów ocen oraz informacyjność oceny. Uczeń musi wiedzieć za co otrzymuje np. 3 a nie 4 itd.

Owocne może być także zapoznanie z serią specjalnych ćwiczeń pomocnych w zwiększeniu koncentracji uwagi, rozwijaniu zdolności.

Co robić z zachowaniami, które utrudniają pracę w klasie konflikty między uczniami, między nauczycielem i uczniem. Można przedstawić uczniom listę warunków osiągania sukcesów, którą zawarł Kopmeyer w Książce: „Praktyczne metody osiągania sukcesów” – dyscyplina jest warunkiem efektywnego nauczania.

Przykłady treningów twórczości:

1. Alternatywne tytuły

2. Burza pytań

3. Ulepszanie produktu

4. Życzenia do czarnoksiężnika. I wish, I want to , I don’t want, I want sb to do sth

5. Technika „Wspomnienia” – opisujemy dobre i złe wspomnienia.

6. Podobieństwa – wyszukiwanie wspólnych cech

7. Archiwum – szukanie obiektów spełniających pewne kryteria (wszystkie mają koła, rączkę itd.)

8. Gwiazda – dokonywanie skojarzeń związanych z jedna ideą (np. śmieci, wóz)

9. Wyliczanie wad produktu.

10. Baśń. Ułożenie bajki na dowolny temat

Bardzo ważną rolę w procesie uczenia się języka obcego odgrywają pomoce wizualne. Łatwo trafiają do wyobraźni ucznia, stymulują określone sytuacje. Dzięki nim są bardziej zainteresowani, rośnie motywacja do pracy. Oprócz obrazków, ilustracji, rysunków, map, plakatów, slajdów można wykorzystać fotografie. Wykorzystując różne zdjęcia można przeprowadzić różne ciekawe ćwiczenia, utrwalać formy czasu przeszłego, wyrażać opinię, rozwijać sprawność mówienia, dyskutować.

Ciekawym sposobem uatrakcyjnienia lekcji języka obcego są techniki teatralne. Opierają się one na elemencie wcielenia w określoną rolę. Są to moje ulubione formy ćwiczeń np. z elementami inscenizacji (role play), ćwiczenia symulacyjne oraz gry sceniczne. Uczniowie chętnie przygotowują inscenizacje, które rozwijają kreatywność, rozwijają mowę dialogową itd. Można rozpocząć od prostych form będących powtórzeniem materiału np. „U lekarza” „Na dworcu kolejowym” „W restauracji”. Uczniowie planują od początku do końca całą scenę, prezentują swoim kolegom gotowe scenki.

Cennym nabytkiem dla ucznia już po rozpoczęciu nauki może być zaproponowanie odpowiednich mediatorów, co prawda sztucznych systemów, ale mogących pomóc zamienić naukę mechaniczną w naukę ze zrozumieniem. Najważniejsze mediatory to prezentacja kontekstu, w którym znajduje się nowe słowo. Pokazuje ona jego funkcjonowanie w zdaniu oraz ułatwia jego zapamiętywanie, inna technika to „słowo klucz”. Mediator ten odwołuje się więc do tworzenia skojarzeń. Uczeń dokonuje w swej pamięci operacji zmierzających do zbliżenia nowych słów do już poznanych. Rolę mediatora pełni również wyobraźnia, zdolność wyobrażania sobie przedmiotów i sytuacji (przydatne to są wszelkie pomoce wizualne). Mediatorem może być wszelkiego rodzaju grupowanie słów, które dodatkowo porządkują słownictwo i je uzupełniają. Przykłady:

1. Tworzenie serii słów wokół pewnych czynności

2. Grupowanie synonimów i antonimów.

3. Tworzenie słów pochodnych oraz całych rodzin słów

4. Wyrażenia grzecznościowe itd.

Kolejną przydatną techniką nauczania języka obcego mogą być gry. Mają one swoje wady i zalety. Bardziej przydatne są w pracy z uczniami młodszymi, ja uczę w gimnazjum, dlatego wyszukanie ciekawej, niebanalnej i nie dziecinnej gry wymaga trochę trudu. Gry jednak angażują w określone ćwiczenie wszystkich uczniów, zabierają głos, współpracują z innymi. Gra może być czymś w rodzaju testu dla nauczyciela, która pokaże słabe i mocne strony ćwiczonego materiału.

Duże korzyści na lekcji języka obcego może przynieść zastosowanie komiksów. Używa się w nich języka autentycznego. Dzięki humorystycznym rysunkom, mamy okazję poznać sposób zachowania cudzoziemców w różnych sytuacjach.

Wśród nowych technik i pomocy dydaktycznych stosowanych na lekcjach języka obcego są media (zastosowanie kaset wideo, praca z dokumentem autentycznym).

Mimo wszystkich środków dydaktycznych, technik, metod pozwalających uczyć efektywniej najważniejszy jest wysiłek ucznia.

Nauczyciel tylko daje szansę, podaje swoim uczniom strategię ułatwiające uczenie, jednak to my musimy wciąż poszukiwać najlepszych sposobów pomagania uczniom w zdobywaniu sprawności językowych. Życzę powodzenia!

Sielawa T.